İkinci sezon finali. ☀️ Dağlarına Bahar Gelmiş. ✍️ Beşli Çağrışım: "Lozan Barış Antlaşması -> Okapi" 💭 Oku: "Bu Yıl Romanını Yazıyorsun" 📚 İzle: "Three Thousand Years of Longing" 🎬
Utku, bültenini hep ilgiyle takip ediyorum, çok keyifli:)
Giriş kısmının sonunda yazdığın "Elinizden kaçacağından korkarken yeterli özeni gösteremediğiniz bir şeyi, bazen ancak Passenger’ın şarkısındaki gibi serbest bırakarak gerçekten koruyabilirsiniz.' lafı hayatın bana defalarca kanıtladığı bir gerçek. Akışta kalmak ve Hint mitolojisinin "çabasız çaba" kavramlarını da çağrıştırmıştır bana hep.
Önerdiğin filmin konusu da çok hoşuma gitti, izleme listeme bir film daha eklendi, teşekkürler:)
Semih çok sağ ol, evet biz kontrol etmeye, odaklanmaya, sahip çıkmaya çalışırken aslında elimizden kaçırıyoruz. Verdiğin çağrışımlar çok güzel. Ben de Eugen Herrigel’in Yay ile Ok Atış Sanatında Zen kitabında “Odaklanmamız gereken şey ne yayı ne kadar gerdiğimiz ne de nereye nişan aldığımız olmalı. Bunun yerine okun kendisi olmalıyız.” demesini örnekleyeyim (Yıllar oldu okuyalı, buna benzer bir şeydi ☺️).
Filmin farklı bir keyfi var, beğeneceğini umarım. 👍🏻
William Miller, yazar tıkanıklığıyla başa çıkabilmek için yürümeyi önerir. Karaktere ne yaptıracağın bulamadığında masa başından kalkar ve yürür. Problemi düşünmeden, sadece yürür. Bir saat sonra döndüğünde çözüm aniden aklında belirir.
Ben, Genellikle gece çalışıyorum ve yürümek yerine tığ işi örgü veya yemek pişirmek gibi başka türde üretici işleri tercih ediyorum. Üretimin, başka yerdeki bir tikanikligi açacağını da Kulia Cameron söylüyor...
Ara vermiştik, meselesine gelince. Yukarıdaki gibi örneklerle gitseydiniz keşke. Durumdaşlık (Situationship) bu kadar yaygınken, böyle tetikleyici ıçerikten, fikri götürdüğümüz yere varmak zor. Ross bayağı aldattı işte, nesini tartışıyoruz :)
Ne güzel örnekler vermişsiniz, teşekkür ederim. 😇 Sanırım verilen aranın süresi ve bu esnada yöneldiğimiz başka ilgi alanları kişiden kişiye değişebilen şeyler. Ben de işime ara verince genellikle kulağımdaki kulaklıktan gelip geçici bir şeyler dinlemeyi ve imkânım varsa basit ev işleri yapmayı seçiyorum.
Friends için de, Ross’un kendini haklı çıkarmaya çalışması gibi ben de Ross’u haklı çıkarmaya çalışmıyorum tabii ki. ☺️ Durumdaşlık bağlamıyla yaptığınız açılım aslında bana şunu çağrıştırdı: inkübasyon süresi için bir şeye, bir işe, bir iletişime ara vermekle, savsaklama / procrastination arasında da bazen ince bir çizgi var, dolayısıyla aranın ne anlama geldiğinde muğlak olmamak gerekiyor. Yine de örneğin tartışmalı olduğu durumlarda fikrin önüne geçebildiği konusunda size hak veriyorum.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. 🙏 Görüşmek üzere. 👋🏻
Sağ ol adaşım, istediğim kaliteyi tutturmak için şimdilik iki haftada bir yapmam daha iyi olacak gibi görünüyor. 🙏🍀 Takdirin için teşekkür ederim, sezon arasında yenilenmiş seçme yazılardan paylaşacağım. ☺️
Utku, bültenini hep ilgiyle takip ediyorum, çok keyifli:)
Giriş kısmının sonunda yazdığın "Elinizden kaçacağından korkarken yeterli özeni gösteremediğiniz bir şeyi, bazen ancak Passenger’ın şarkısındaki gibi serbest bırakarak gerçekten koruyabilirsiniz.' lafı hayatın bana defalarca kanıtladığı bir gerçek. Akışta kalmak ve Hint mitolojisinin "çabasız çaba" kavramlarını da çağrıştırmıştır bana hep.
Önerdiğin filmin konusu da çok hoşuma gitti, izleme listeme bir film daha eklendi, teşekkürler:)
Semih çok sağ ol, evet biz kontrol etmeye, odaklanmaya, sahip çıkmaya çalışırken aslında elimizden kaçırıyoruz. Verdiğin çağrışımlar çok güzel. Ben de Eugen Herrigel’in Yay ile Ok Atış Sanatında Zen kitabında “Odaklanmamız gereken şey ne yayı ne kadar gerdiğimiz ne de nereye nişan aldığımız olmalı. Bunun yerine okun kendisi olmalıyız.” demesini örnekleyeyim (Yıllar oldu okuyalı, buna benzer bir şeydi ☺️).
Filmin farklı bir keyfi var, beğeneceğini umarım. 👍🏻
Değerli yorumun için çok teşekkürler. 🙏
William Miller, yazar tıkanıklığıyla başa çıkabilmek için yürümeyi önerir. Karaktere ne yaptıracağın bulamadığında masa başından kalkar ve yürür. Problemi düşünmeden, sadece yürür. Bir saat sonra döndüğünde çözüm aniden aklında belirir.
Ben, Genellikle gece çalışıyorum ve yürümek yerine tığ işi örgü veya yemek pişirmek gibi başka türde üretici işleri tercih ediyorum. Üretimin, başka yerdeki bir tikanikligi açacağını da Kulia Cameron söylüyor...
Ara vermiştik, meselesine gelince. Yukarıdaki gibi örneklerle gitseydiniz keşke. Durumdaşlık (Situationship) bu kadar yaygınken, böyle tetikleyici ıçerikten, fikri götürdüğümüz yere varmak zor. Ross bayağı aldattı işte, nesini tartışıyoruz :)
Iyi tatiller 🙋♀️
Ne güzel örnekler vermişsiniz, teşekkür ederim. 😇 Sanırım verilen aranın süresi ve bu esnada yöneldiğimiz başka ilgi alanları kişiden kişiye değişebilen şeyler. Ben de işime ara verince genellikle kulağımdaki kulaklıktan gelip geçici bir şeyler dinlemeyi ve imkânım varsa basit ev işleri yapmayı seçiyorum.
Friends için de, Ross’un kendini haklı çıkarmaya çalışması gibi ben de Ross’u haklı çıkarmaya çalışmıyorum tabii ki. ☺️ Durumdaşlık bağlamıyla yaptığınız açılım aslında bana şunu çağrıştırdı: inkübasyon süresi için bir şeye, bir işe, bir iletişime ara vermekle, savsaklama / procrastination arasında da bazen ince bir çizgi var, dolayısıyla aranın ne anlama geldiğinde muğlak olmamak gerekiyor. Yine de örneğin tartışmalı olduğu durumlarda fikrin önüne geçebildiği konusunda size hak veriyorum.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. 🙏 Görüşmek üzere. 👋🏻
Biliyorum derleyip toparlamak kolay değil ama gel şunu her pazar yap adaşım. Yazının lezzeti bambaşka 👏👏👏👏🍀🍀🍀
Sağ ol adaşım, istediğim kaliteyi tutturmak için şimdilik iki haftada bir yapmam daha iyi olacak gibi görünüyor. 🙏🍀 Takdirin için teşekkür ederim, sezon arasında yenilenmiş seçme yazılardan paylaşacağım. ☺️
Sana, her hafta yayınlaman için arada bir faşist baskı yapacağım kusura bakma 😀